Algemeen

Homalopetalum pumilio – een spectaculaire miniatuur

Terugkijkend naar de foto’s die ik deze zomer heb gemaakt, vond ik het jammer dat dit plantje juist in de vakantieperiode bloeide en ik deze niet mee kon nemen naar een kringavond. Want een bloem die veel en veel groter is dan het gehele plantje is best wel spectaculair!

homalopetalum pumilioEven iets over het plantje zelf, komt van origine uit Midden en Zuid Amerika (Mexico Guatemala, El Salvador, Honduras, Nicaragua, Costa Rica, Ecuador en Peru, op een hoogte van 500 tot 2000 meter volgens IOSPE) en is verwant aan Cattleya en Laelia. Qua verzorging wil die vooral naar de koele vochtige kant en vooral niet in de zon, tussen de Pleurothallis-achtigen en Maxillaria’s dus. Mijn exemplaar is opgebonden op een stukje varenwortel en hangt voor een koel noordvenster waar alleen heel laat in de zomeravond iets van zonlicht komt. Dit is ook het venster waar ik bijna al mijn Maxillaria’s heb staan en hangen en mag bijna dagelijks even onder de waterkraan. Als het bulbje is volgroeid, zie je eigenlijk tergend langzaam een bloemtakje groeien wat niet dikker is dan een nylon visdraadje. Zo nog langzamer lijkt de knop zelf te groeien, maar op een gegeven moment als de knop zo’n 3 a 4 cm lang is, dan gaat die vanaf het topje open en ontvouwt de bloem zich! Wat een schoonheid! De bloei duurt ongeveer een twee weken, dus je hebt er best wel even plezier van. Volgens de beschrijving op internet zou deze ’s avonds en ’s nachts kruidig en naar watermeloen geuren, maar omdat ik ’s avonds als het donker is niet meer in deze ruimte kom, kan ik daar geen uitspraken over doen.

Na de bloei heeft mijn plantje nieuwe scheutjes en wortels ontwikkeld die zich al weer in het varenwortelblokje hebben verankerd. Al met al een aanrader voor ieders verzameling!

John

 

 

Advertentie